Davy Beerens vertrekt na 24 jaar bij Wittenhorst: 'Het is en blijft mijn club'

Het zal even wennen worden, als Davy Beerens komend seizoen niet meer op zondagen in de dug-out zit bij Wittenhorst 1. De assistent-trainer verruilt Wittenhorst na 24 jaar trainerschap voor Meterik, waar hij voor het eerst als hoofdtrainer bij een eerste elftal aan de slag gaat.

Waar het voor spelers van het eerste elftal een logische route is om eerst de jeugd van Wittenhorst te doorlopen en daarna te debuteren in het eerste elftal, gold dit voor Davy eigenlijk als trainer. “Op mijn veertiende ben ik gestart als assistent-trainer bij de F1”, blikt Davy desgevraagd terug. “Ton Thielen was mijn overbuurman en hij vroeg ik hem wilde assisteren. Zo ben ik erin gerold. Ik ben doorgegroeid naar hoofdtrainer bij de F1, vervolgens de E1, D1 en B1.” Daarna maakte Davy de overstap naar de senioren, waar hij achtereenvolgens assistent van het eerste elftal, trainer van het tweede elftal en daarna opnieuw assistent bij het eerste elftal werd.

Ook naast het veld was Davy actief bezig met zijn trainerscarrière. “Ik ben gestart met de pupillencursus en heb onlangs de UEFA B afgerond. Met die opleiding mag ik tot en met de tweede klasse trainen in Nederland.” Dat Davy zich al vroeg op zijn trainerscarrière stortte, kwam onder meer doordat hij als voetballer veel blessureleed kende. Op zijn 21^ste moest Davy stoppen met voetballen nadat hij eerder zijn kruisband had afgescheurd en slijtage aan beide knieën had.

Toen Jan Lauers in 2014 zijn derde seizoen in ging bij Wittenhorst 1, begon Davy als assistent-trainer. Na dat drie jaar gedaan te hebben, startte hij bij het tweede elftal. “We hadden toen echt een goed team”, blikt Davy terug. “We hadden een kleine selectie, wonnen de beker, maar werden net geen kampioen. Met spelers als Joost van Rensch, Luc van Kuijck, Jimmie Janssen, Lars Blenckers, Luca Schraven, Nicky Zanders, Dirk Scheres en Ruud Meijers stond er een hele goede basis.” Toch was er ook iets wat Davy frustreerde: “Hoe goed sommigen het ook deden, ze kregen veel te weinig kansen in Wittenhorst 1. Er liep gewoon kwaliteit dat het verdiende om te laten zien dat ze het niveau van Wittenhorst 1 aankonden. Daar was naar mijn mening toen veel te weinig zicht op. Veel jongens zijn toen ook vertrokken omdat ze geen kans kregen. Dat is jammer, want het talent was er wel. Het was voor mij de belangrijkste reden om uiteindelijk te stoppen als trainer van het tweede elftal. Als hoogste opleidingsteam, dat was Wittenhorst 2 toen, moet het hoofddoel zijn om zo veel mogelijk spelers klaar te stomen voor het eerste. Als ze de kans daar niet voor krijgen, haal ik mijn voldoening er niet meer genoeg uit.”

Toen Davy terugkeerde als assistent bij het eerste elftal, was een van zijn doelen om daar verandering in te krijgen. “Ik keek altijd wat er rondloopt bij de Onder-19 en Onder-23. Toen Sjoerd kwam, waren er net best wat spelers vertrokken of gestopt. We haalden toen bijna geen nieuwe spelers en gingen steeds meer jeugd inpassen. Sjoerd stond daar duidelijk achter. Dat geldt nu ook voor Harrie. Het moet altijd zichtbaar blijven dat jongens vanuit de eigen jeugd de kans krijgen en doorstromen. Dat zijn immers ook de spelers die over het algemeen het langste blijven en niet bij een tegenslag vertrekken.”

Ook dit seizoen maakten, soms noodgedwongen, veel jeugdspelers minuten in het eerste elftal. Wittenhorst eindigde uiteindelijk op de achtste plaats in de Vierde Divisie. “Het eerste elftal staat er goed voor. Je hebt in de vierde divisie een grote middengroep, waar wij ook bij horen. Als het meezit, doe je mee om de nacompetitie voor promotie en als het tegenzit moet je naar onder kijken. Dat maakt de competitie leuk. Met een volledig fitte selectie moet Wittenhorst tussen plek 5 en 8 kunnen spelen. Daarbij vond ik het altijd belangrijk dat we een positieve manier van voetballen hebben, waarbij we aanvallend spelen en spelers graag de bal willen hebben. Het is algemeen bekend dat Wittenhorst niet betaalt, dus moet het vooral leuk zijn om voor de club te voetballen.”

Voldoening heeft Davy er zelf in ieder geval genoeg uit gehaald. Zodoende kriebelde het niet heel veel eerder om zélf als hoofdtrainer te starten. “Ik heb bij zowel Sjoerd als Harrie heel veel vrijheid gekregen en inbreng mogen hebben. Daarom heb ik lange tijd niet direct het gevoel gehad dat ik weg wilde en op eigen benen wilde staan. Daar kwam in het eerste jaar onder Harrie wel verandering in. Dat heeft, vooropgesteld, helemaal niets met Harrie te maken, maar ik begon zelf wel steeds vaker het gevoel te krijgen zelf ook als hoofdtrainer te willen starten. Vorig seizoen vond ik het nog te kortdag om te vertrekken, ik wilde dat het goed gebeurde. Dit seizoen diende die kans zich aan.”

En dus stuurt Davy komend seizoen niet de oranje-zwarten uit Horst, maar de groen-witten uit Meterik aan. Hij volgt daarbij Eric Caasenbrood op, die precies de omgekeerde weg bewandelt en komend seizoen Harrie assisteert. Eric haalde dit seizoen de nacompetitie om promotie naar de derde klasse met Meterik, maar daarin sneuvelde de ploeg. “Ik zocht naar een club die bij me past als persoon en een club waar de voorwaarden goed zijn. De bovenkant van de vierde klasse was daarbij wel de ondergrens voor mij. Het is best een grote stap van de vierde divisie naar de vierde klasse, maar dat vind ik helemaal niet erg. Meterik is een ploeg die het van het voetballen moet hebben en de voorwaarden, met bijvoorbeeld het kunstgrasveld, zijn prima. Ook zit er best veel structuur in de club. Een bijkomend voordeel is dat het in de buurt is. Ik had niet de behoefte om te wachten of er betere dingen voorbij zouden komen.”

Of we Davy ooit weer langs de lijn kunnen verwachten in Horst? Als het aan hemzelf ligt wel: “Ik heb het hier enorm leuk gehad en kijk er ook ontzettend naar uit om bij Meterik aan de slag te gaan. Uiteindelijk is het een doel voor mij om een keer terug te keren bij Wittenhorst, zonder een tijdsbestek daaraan te hangen. Wittenhorst is en blijft mijn club.”