"Wittenhorst zal altijd in mijn hart blijven": Daan Verlijsdonk stopt na tien jaar bij het eerste elftal

Na ruim tien jaar en meer dan 250 wedstrijden zet Daan Verlijsdonk een punt achter zijn tijd bij het eerste elftal van Wittenhorst. Een besluit dat allesbehalve makkelijk viel. "Ik ben nog hartstikke fit en vind het nog super leuk. Juist daarom is het zo'n lastig besluit, het is mijn passie."

Een kwestie van rust

De belangrijkste reden voor zijn vertrek ligt niet op het veld, maar thuis. Verlijsdonk is net vader geworden en zoekt naar rust en flexibiliteit. Hij ging er niet lichtzinnig mee om: er waren meerdere gesprekken met de trainer, en ook met teamgenoten, die hem steunden wanneer hij weleens een training moest missen. "Ik hikte lang tegen twee gedachten aan: er nog een jaar aan vastplakken, of toch niet. Uiteindelijk zocht ik het moeilijke antwoord op." Pas na de laatste wedstrijd van het seizoen, met het team nog volop verwikkeld in de strijd tegen degradatie, werd de knoop definitief doorgehakt.

Van jeugd bij VVV naar de senioren van Wittenhorst

Verlijsdonk komt oorspronkelijk uit de jeugd van VVV. Waar veel leeftijdsgenoten de amateurroute bij die club vervolgden, koos hij bewust voor Wittenhorst. Bij zijn entree in het eerste elftal trof hij een team vol bekende gezichten uit zijn jeugdvoetbal. "Ik kwam terecht tussen jongens als Bart Spreeuwenberg, Kevin van Asten en Sjors Witt, stevige gasten op een hoog niveau. Ik moest er zelf echt een niveau bij pakken." Trainer Jan Lauers werd in die periode een soort mentor voor hem. Tegen alle verwachtingen in eindigde het elftal dat seizoen als derde.

Van nummer 10 tot verdedigende middenvelder

Waar Verlijsdonk zijn loopbaan begon als aanvallende nummer 10, groeide hij in de loop der jaren uit tot verdedigende middenvelder. Teamgenoten omschrijven hem als een speler met veel inzicht, zowel aanvallend als verdedigend, tactisch sterk, met een goede basistechniek en af en toe de flair om een tegenstander uit te schakelen. "Veelzijdig, dat is misschien wel het woord dat het beste bij mij past." Zijn voetbalfilosofie is daarbij altijd hetzelfde gebleven: eerst proberen het voetballend op te lossen. "Daar kom je uiteindelijk het verst mee, en het is ook wat de supporters graag zien."

Emotionele reacties

Het nieuws van zijn vertrek kwam bij velen binnen. "Ik heb van veel mensen gehoord dat ze het heel jammer vinden, maar tegelijk ook respect hebben voor de keuze." Binnen het team gold Verlijsdonk als een soort verlengstuk tussen de jonge spelers en de trainer, de 'papa' van de groep die vooral vanuit teambelang dacht. "Ze gaan die rol wel missen, denk ik. Ik heb heel veel berichten gehad de afgelopen tijd. Dat doet je goed."

En nu?

Over zijn voetbaltoekomst had Verlijsdonk bewust nog niet te veel nagedacht. Uiteindelijk viel de keuze op Hegelsom, waar hij tussen vrienden gaat voetballen, iets wat hij nog niet eerder heeft gedaan. Wittenhorst verlaat hij daarmee niet helemaal. "Wittenhorst zal altijd in mijn hart blijven. Ik zal altijd een steentje willen bijdragen, hoe precies weet ik nog niet, maar betrokken blijf ik zeker. Ze zullen me nog vaak genoeg langs de lijn zien staan. Ik ben en blijf een clubman van Wittenhorst 100."

Een laatste bedankje

"Ik wil al mijn teamgenoten en de staf ontzettend bedanken voor tien mooie jaren." Een woord apart is er voor Davy Beerens. "Met jou heb ik altijd een hele fijne samenwerking gehad, ik wens je nog heel veel succes." Ook naar de mensen achter de schermen bij de club en de supporters die hem al die jaren hebben gesteund, spreekt Verlijsdonk zijn dank uit. "Maak je geen zorgen, ik verdwijn niet. Als we elkaar tegenkomen, buurten we nog gewoon lekker bij."